آنگاه که غرور کسی را له میکنی

آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی

آنگاه که شمع امیدکسی راخاموش میکنی

آنگاه که حتی گوشت رامیبندی تاصدای خردشدن غرورش رانشنوی

آنگاه که خدارامیبینی وبنده خدارانادیده میگیری

میخواهم بدانم,

دستانت رابه سوی کدام آسمان دراز میکنی تابرای خوشبختی خودت

دعاکنی؟؟؟؟

سهراب سپهری

[ پنجشنبه ۱۳٩٢/۱٠/٢٦ ] [ ٩:٥٩ ‎ق.ظ ] [ leili ]